रञ्जुश्री पराजुली
अमेरिका
सपनालाई विपनामा बदल्ने प्रयास गर्दा
विपना नै खोटो भाइदिन्छ
किन होला भनेर प्रश्न गर्दा
सपना त के उज्यालो विपना पनि पर भाग्छ
चहकिलो ईतिहास घाइते भएको छ
सुन्दर इतिहासको परिवेश अनिश्चित छ
वीरताको पुरातनकथा
युवाको रातो ततो रातो रगतले लतपतिएको छ
तिनका शिरपोश पाउपोशहरु
तिनैका रगतमा लटपटिएर पर्खाईमा मौन छन्
आमाले बिहान काँसको थालमा पस्केर दिएकी मकैको भात
दही घ्यु सङ्ग मुछेर हतारिदै मुख मिठ्याउँदै
देश बनाउने सपना लिएर हिडेको छोराको
सपना र विपना दुबैमा बज्रपात परेको छ
आफुहरुलाई जेन्जी भन्नू भन्दा
तिनीहरु युवा शक्ति भन्न रुचाउँछन्
तिनमा बलियो जोश जाँगर तेजिलो हुन्छ
तर कसरी र किन हो एकै निमेषमा
ती सुनौला सपना सहित गर्ल्याम्म गुर्लुम हुन्छन्
राक्षश जस्ता शिखण्डी अभिभावकको
भरोस र विश्वाशको प्रतिफल
सपना र विपना अनकन्टारमा प्राप्त गर्न
नसकिने गरी हराउँछ
किनकि यहाँ युवाको सपना र विपना मात्र नभै
ईतिहासइतिहास नै घाइते भएको छ।
