इन्दिरा प्रयास
छन्द :- शालिनी
पीडा जे छन् सिक्नु आमा भएर
पाेखी दिन्छिन् प्यार हाँस्दै सहेर
भाेकाे नाङ्गो ख्याल गर्छिन् भवानी
तिम्रो गल्तीमा नि बस्छिन् जमानी।
त्यो आँखाकाे,आँसु सम्झेर आएँ
सम्झी खाली काख आधा निदाएँ
भेट्नै आए मित्र पैसा हुँदामा
आमा नै हुन् एक साथी रुँदामा।
छन् खास्टाेमा प्वाँल ताताे हुँदैन
माटो छाेड्दा आफ्नु साताे हुँदैन
खाली खाली लाग्छ आफ्नो मझेरी
आमा नै हुन् जून सन्ध्या अधेरी।
धर्ती हुन् यी हार दिन्छिन् तिमीमा
जित्दै जाने आश लिन्छिन् तिमीमा
आशा मर्दै जान्छ मुस्कान भित्र
आमामा छन् शक्ति भित्रै विचित्र।
खाेला जस्तै बग्न सिक्दैछु आमा
आफ्नै खुट्टाबाट हिड्दैछु आमा
मीठो बाेलीमा छ साैन्दर्य सार
खाेज्छन् आँखाले खुलेको मुहार।
