लता के सी
तीनकुने , काठमाण्डौँ
“मे आइ कम इन सर !” उसले हेडसरको अफिसको ढोका अगाडि उभिएर अनुरोधको भाषा बोल्यो।
उनले स्नेह बाढ्दै भने ,”विवेक , के कामले आयौ ? मसँग नेपालीमा नै बोल। आऊ ,यता छेउमा बस ।”
“आज मेरो पढाइको बारेमा बुझ्न बुबा विद्यालय आउने रे ! जानकारी गराउन आएँ ।” उसले लजाउँदै बोल्यो।
“तिम्रो नाम विवेक भन्ने थाहा पाएर पनि तिमीलाई साथीहरूले भुत्ते भन्छन् रे , हो ? ” उनले हाँस्दै सोधे।
उसले लजाउँदै बोल्यो , “हो सर! नेपालीमा सधैँ अनुत्तीर्ण हुने भएर मेरो नाम भुत्ते राखेका रे !”
उनले हकारेको स्वरमा भने , “नेपालीमा कस्सिएर पढनु पर्दैन त ? १० कक्षाको विद्यार्थी ,एस इ इ कसरी उत्तीर्ण गर्छौ ?”
“जति पढे पनि बुझ्दिनँ । एकदम गाह्रो लाग्छ ।” उसले विवशता पोख्यो।
“नमस्कार !” भन्दै विवेकका बुबा प्रवेश गरे।
विवेकलाई कक्षातिर जान इशारा गरेर उनीहरु समस्याप्रति छलफलमा लागे।
हेड सरले प्रश्न तेर्स्याए , “सबै विषय र अतिरिक्त क्रियाकलापमा पनि ऊ अब्बल छ । आखिर नेपाली विषय मात्र किन उसलाई समस्या बनेको छ ? ”
कारण आफूले पनि बुझ्न नसकेको र एस इ इ बिगार्ने चिन्ता भएको भाव उनले पोखे।
हेड सरले मौका छोप्दै भने , ” उत्तीर्ण गराउन पैसा लगानी गर्न सक्नु हुन्छ ?”
“जति लागे पनि तिर्छु । उत्तीर्ण हुनु पर्यो ।” उनले लाचारी व्यक्त गरे।
हेडसरले र्याल चुहाउँदै भने , ” ७० हजार भए म प्रथम श्रेणीमा उत्तीर्ण गराउन सक्छु । ढुक्क भएर जानू !”
