रामप्रसाद पन्थी
रेसुङ्गा न पा २ छापटाेला , गुल्मी
दिन र रात चाैबीसै घण्टा
झरीले सतायाे
रेडियो खाेली खबर सुन्दा
संकट बतायाे ।
पहाडी भाग पहिरो गयाे
तराई डुबायाे
कसरी बाँच्ने डरले
प्रभु मन याे रूवायाे ।
जन र धन क्षति भाे
धेरै बेहालै भयाे नि
निष्ठुरी बनी कालले
कति जीवन लयाे नि ।
जहानै लग्यो घरमा
आफ्नै सुतेका भुसुक्क
उज्यालो देख्न दिएन
कठै सिध्यायाे सुटुक्क ।
न दियाे खान पानीकाे
थाेपा पिउन घुटुक्क
घर र गाेठ भत्काई
च्याप्याे बनायाे भुतुक्क ।
सडक बने खाेला र नाला
गाडी नै बगाए
हिसाबै छैन यात्रामा
कति शरीर गुमाए ।
घरमै पस्याे भल र बाढी
अनाज भिजायाे
रिसायाे किन प्रकृति
पनि मानव गिजायाे ।
खेत र बारी बगर बने
बाँचेमा के खाने
थात र बास सकियाे सबै
कता पाे हाे जाने ?
अनाथ भयाैं बालक हामी
साहारा काे देला
कसरी खेलिस् हे दैव तैंले
निर्दयी याे खेला ?
