“भानु बाजे”


रामप्रसाद पन्थी
रेसङ्गा न पा २ गुल्मी

नेपालीमा किन काव्य लेखिदियाै भानु
तिम्रा पछि लाग्ने हामी कतातिर जानू ?

युवा किन छाडी हिड्छ नेपाल याे देश
बुढाखाडा लाैरी टेक्ने रहे कि त शेष ?

शिक्षालय नेपालीमा कुरा गर्न दिन्न
छाेडिसके केटाकेटी शब्दहरू चिन्न ।

पढ्ने काेही छैन यहाँ छैन कुराे बुझ्ने
सानाठुला सबै भए पैसातिर कुद्ने ।

घाँस काट्ने घाँसी दाइ छैन गाउँघर
भेटे जति मान्छे भन्छ सहरमा झर ।

भत्किसके पाटीपाैवा पुरिए नि कुवा
मर्मतमा लाग्नु पर्छ भन्ने छैन युवा ।

तिम्रा युग गए भानु आए नाैला दिन
भन्छन् काव्य नारी हेप्ने लेखे भानु किन ?

किन लेख्याै बधुशिक्षा भानु बाजे भन
कुँडाएर छाेडिदियाै बुहारीका मन ।

गजाधर साेतीसित के काे लिनुदिनु
घरघर डुली किन उपदेश दिनु ?

किन लेख्याै रामायण किन रामगीता
किन मान्याै हनुमान किन रामसीता ?

सत्य,सेवा ,न्याय , धर्म थला परिसक्याे
मानिसमा मानवता सबै मरिसक्याे ।

कैकयीले चल्छन् चाल मन्थराकाे साथ
राममाथि भरतले हान्छन् यहाँ लात ।

यहाँ पाेल्छन् मानिसका शरीरले इटा
आमा बेची छाेरा छाेप्छन् रूपियाँका बिटा ।

भ्रष्टाचारी कानुनकाे रखबारी गर्छ
सरकारी ढुकुटीले घ्याम्पे भुँडी भर्छ ।

सरकार चलाउछ दलालकाे नेता
दीक्षान्तमा ओैंठा छाप बाँधी बस्छ फेटा ।

भागबन्डा पाएपछि सबै कुरा मिल्छ
खान पाए विराेधीले अलकत्र निल्छ ।

सत्य कुरा बाेल्नु हुन्न मुखै खाेल्नु हुन्न
अराजक भनी भानु छैन बेर थुन्न ।

म त भन्छु नबाेलेरै बसाैं चानुमानु ।
बिनासित्ती खाेरभित्र हावा किन खानू ?