दुर्गा पाैड्याल
शंकरनगर,चितवन
सुन सुन साथीहरु एउटा कुरा भन्छु
गाैँथली चराकाे कथा सुनाउँ छु।
अरु चरा रुखरुखमा गुँड बनाई बस्छन्
गाैँथलीले घर गाेठमा घर बनाई बस्छन्।
पैला पैला जताततै गाैँथली देखिन्थे
घर घरका दलान दलिन घर बनाउँथे।
जता हुन्थ्याे हिलाे माटाे उतै जान्थे लिन
ठाेडमा च्यापी माटाे ल्याउँदा मान्दैनथे घीन।
भाले पाेथी पालैसँग माटाेलिन जान्थे
हावामा उड्दाउड्दै चारा पनि खान्थे।
माटाेलाई ठुडले नै मिलाउँदै जान्थे
पन्ध्र बीस दिन लगाएर घर तयार पार्थे।
ठूलाे पार्थे बस्ने ठाउँ पस्नेठाउँ सानाे
बनाउन पर्दैनथ्याे घर माथि छानाे।
जब बन्थ्याे घर उन्काे पाेथी अण्डा पार्थी
महिनाभरि अण्डा सेकी चल्ला उ निकाल्थी।
भाले पाेथी पालै पालाे चारा ल्याई ख्वाउँथे
प्वाख उम्रेपछि भने उड्न सिकाउँथे।
जब चल्ला ठूला हुन्थे घर आँगनमा उड्थे
चिरचिर चुरचुर गरिगरि गीत सुनाउँथे।
अलि ठूला भएपछि आफैँ उड्न थाल्थे
माथि माथि उड्दा उड्दै चारा आफैँ खान्थे।
मानिसका मित्र थिए किरा खाई बाँच्थे
हावासँग कावा खेल्दै मजासँग नाँच्थे।
हराई गए ती गैँथली कतै देखिदैनन्
मानिस बने उन्का शत्रु तिनी भेटिदैनन्।
