पुण्यप्रसाद घिमिरे
बैत्यश्वर- ६, दाेलखा
२०८२/८/२
कक्षा हाम्राे घर हाे,
जिन्दगीकाे भर हाे,
सिकाइकाे मैदान नहाेस्
त्राश डरकाे।
खान्नभन्दा काेच्ने,नहाेस्,
गाँस करकाे,
वातावरण यस्ताे हाेस्,
सिक अनि गरकाे।
थेगाे नहाेस् गुरूकाे,
अनि पनि तरकाे,
उदाहरण यस्ताे हाेस्,
आफ्नै वरपरकाे सिकी।
जीवन पूर्ण हाेस्,
आफ्नै खुट्टा भरकाे,
अर्थ केही बुझ्दिन म,
अंश अनि हरकाे।
शिक्षणशैली फेरियून्,
मिस अनि सरकाे,
भरथेग पूरा हाेस्,
स्कुल अनि घरकाे।
रमाइलाे कक्षा हाेस्,
छानाे ढलान खरकाे,
आनन्दकाे छहारी त्याे,
पीपल अनि बरकाे।
