पुण्यप्रसाद घिमिरे
गाली दियाैभने,
हाम्राे मन दुख्छ,
ताली दियाैभने,
हाम्राे मन उठ्छ।
जस्ताे शिक्षा पायाैँ,
उस्तै बानी लुक्छ
मायाँ गर्नेसँग,
हाम्राे शिर झुक्छ।
धेरै हावा भरे,
भकुण्डाे नै फुट्छ,
गच्छे हेरी काम,
जाेश जाँगर जुट्छ।
सही मार्ग दिए,
गन्तव्यमा पुग्छाैँ,
चञ्चल बालापन,
फननन घुम्छाैँ।
कताकता पुग्छाैँ,
यताउता पुग्छाैँ,
धरतिलाई हेर्दै,
सिर्जनामा फूर्छाैँ।
वातावरण राम्राे,
घर स्कुल फुल्छाैँ
गाेड मेल गरे,
धानबाला झुल्छाैँ।
