“ग्रीष्मको प्रभात”

मचिन्द्र खत्री

प्रभात पल आयो
रमेर रवि छायो
छ गीष्म जब साथै
र शीतल हरायो।।१

कडाछ दिन तातो
लिने छ अब सातो
नदी छ जल रित्तो
न मिल्छ वन गिठ्ठो।।२

चरीछ अब प्यासो
उडान पर यात्रा
कठोर दिन आयो
छ यो अशुभ जात्रा।।३

गुराँस पनि सुक्दा
सुवास सब लुक्दा
उजाड वन बोल्यो
कछाडतिर पोल्यो।।४

पहाड पर बल्दा
र दार जब ढल्दा
बिलाप हुन थाल्यो
र बास छुन थाल्यो।।५