सत्यजीत
ललितपुर
छोरो प्रविण कक्षा ९ मा पढ्छ।
बिहानै मन्दिर जानु पर्दैन, तर मोबाइलको घण्टीले ऊ आफैँ उठ्छ।
म भन्छु, “भगवानले पनि मेहनत गर्नेलाई मात्र साथ दिन्छ रे।”
“भगवान होइन बाबा, जाँगरले काम गर्छ।” आज शनिबार हो।
म चिया पिउदै थिएँ-ऊ छेउमै बसेर विज्ञानको भिडियो हेरिरहेको थियो।
अचानक उसले भन्यो, “यदि भगवानले सबै बनाएका हुन् भने भूकम्पमा मान्छे किन मर्छन् ?”
मसँग कुनै मन्त्र थिएन, कुनै कथा थिएन, मौनता मात्रै थियो।
थोरैबेरपछि उसले भन्यो, “पढाइ नगरी प्रार्थना गरे परीक्षामा पास हुँदैन, हैन ?”
मैले टाउको हल्लाएँ।
त्यस दिन मन्दिर होइन, किताबघर सफा गरियो। दीप होइन, डेस्कबत्ती बालियो।
त्यहीदिन बुझेँ-जाँगर नै देवता रहेछन्, र श्रम नै पूजा।
