“बर्षे झरी”

लीला केसी

बर्षे झरी परेर
स्कुल जान गाह्राे भाे
ज्यानको माया भन्दा नि
ज्ञानकाे माया साह्रो भाे।

बाटाे उस्तै हिलाे छ
डाेजरले खनेको
खोइ त हाम्रो गाउँमा
राम्रो बाटाे बनेकाे?

बर्षादिले छेक्दैन
न त छेक्छ छाताले
के काे ओत दिन्थ्थाे झन्
कर्कलाकाे पातले।

धाउनु पर्छ रातदिन
उकाली र ओराली
मर्म सधैँ उस्तै छन्
भिज्छन् हाम्रा परेली।

बर्ष याममा हिल्यामे
हिउँदभरी धुलाे छ
पढ्न पाऊँ ढुक्कले
यही धाेकाे ठुलो छ।

पाेषाक पनि मैलियाे
फाेहाेरमा लडेर
स्कुल जाने रहर छ
सरर बस चढेर ।