हेमराज अधिकारी
सिक्किम/भारत
कान्लाकुन्लीमा फुलेको बुकी फूल देखेर हर्के रोकियो। न मल, न पानी, न हेरचाह । ढुङ्गाको छाती चिरेर पनि फुलेको।
क्षणभर उसलाई लाग्यो। “संघर्षले त आखिर जिताउँछ।”
तर हर्के धेरै अनुभवी थियो। उसले फूल टिप्यो, हातमा लियो र बाटोमै फ्याँकिदियो।
“यो फूल फुलेर के भयो ?” उसले आफैँलाई सोध्यो। न कसैले खोज्यो, न कसैले बचायो। फुलेको मात्रै कारणले कुनै अर्थ बनेन। कठै कति घामपानी,हावा-हुण्डरी, चैत-वैशाख सह्यो। दर्के झरीमा पनि हाँस्यो। भीषण गर्मी पनि सह्यो।
घर फर्कँदा हर्के हाँस्यो। बुकी फूल होइन, उसको आफ्नै जीवन सम्झेर।
अन्ततः उसले बुझ्यो यहाँ नफुल्ने हार्छ, फुल्ने जित्छ।
घरमा पुगेर श्रीमतीको नाम लिँदै करायो। “ए बाटुली! यहाँ त उपयोगी मात्र बाँच्दो रहेछ। बुकी फूल र म बाँचे जस्तै।”
