बासुदेव पण्डे
पाए वस्त्र नयाँ र भोजन मिठो खेल्ने सबै दौँतरी
ल्याए काफल आँप ओखर तथा ऐँसेलु पोल्टाभरि ।
हुन्थ्यो भिन्न उमङ्ग, हर्ष मनमा पाए नयाँ बेलुन
चाहिन्नन् पद अर्थ वैभव बढी सन्तुष्ट मान्छे हुन ।।
गौरा पर्व तिहार वा विसु, दशैँ, श्रीपञ्चमीमा रमी
मिल्दा हर्ष,खुसी अपूर्व धनको खड्केन उस्तो कमी ।
मार्थ्यौँ धावकतुल्य जोस भरिए जुत्ताविना बुर्कुसी
सीमा बन्धन चाप ताप नहुने त्यस्तो खुसी पो खुसी ।।
मिल्थ्यो जोसित हित्तचित्त सजिलै खेल्थ्यौँ बनाई गुट
खाँदा स्वाद अवर्णनीय, न जुठो चक्लेट वा बिस्कुट ।
गाई गीत अनेक खर्क वनमा पुग्थ्यौँ डुली त्यत्तिकै
ओढानिम्ति पिँडालु पात छ कहाँ खोजी गरिन्थ्यो निकै ।।
ढुङ्गा काठ र वस्त्र कागजहरू सामान ठान्थ्यौँ हिजो
व्यापारीसरि बालकृत्य रसिला गर्दा नलाग्ने झिँजो ।
हुन्थ्यो तृप्ति अपार हर्ष मनमा खेल्दा मिली चीँ मुसी
सस्ता वस्तु अपूर्व प्राप्ति मनमा त्यस्तो खुसी पो खुसी ।।
चाहिन्नन् परिधान, वैभव कुनै हाँसो खुसी पाउन
धर्ती ‘स्वर्ग’ हुँदो रहेछ छ भने निर्दोष बालापन ।
मिल्थ्यो भौतिक वस्तुबाट मनमा आनन्द बेग्लै खुसी
सारा थोक छ शान्ति छैन मनमा यो द्रव्यलिप्सा घुसी ।।
