लता के. सी .
तीनकुने , काठमाडौँ
हाल- टेक्सास, अमेरिका
कक्षामा प्रवेश गर्नासाथ गुरुले विद्यार्थीहरुलाई नयाँ प्रयोगवादको अवधारणा र इतिहास रच्ने पहिलो व्यक्तिहरुको बारेमा बताउनु भयो । विद्यार्थीहरू उत्सुक भएर ध्यानले सुनिरहे । विद्यार्थीको मानसिकता बुझ्न उहाँले सबैलाई एउटै प्रश्न सोध्नु भयो, “भविष्यमा गएर तिमीहरू को को, के के बनेर के कस्तो काम गर्नेछौ ?”
रोहितले भन्यो, “गुरु , म त विज्ञान विषय पढ्छु । अहिलेसम्म कसैले नगरेको नयाँ वस्तुको खोजी गर्नेछु।”
कविले भन्यो, “मलाई त साहित्य मन पर्छ । यस क्षेत्रमा कसैले नगरेको नयाँ प्रयोग गर्नेछु।”
सबै विद्यार्धीले कुनै नयाँ नयाँ खोज र अनसन्धान गर्ने, नयाँ प्रयोग गरेर प्रसिद्धि कमाउने आआफ्नो विचार पोखे।
गुरुले सबैलाई भन्नु भयो, “इच्छाशक्ति र साधना भयो भने संसारमा असम्भव केही छैन । सबैको आआफ्नो इच्छा पूरा होओस् भनेर आशीर्वाद दिन्छु ।”
अनायास गुरुको नजर अमरमाथि पर्यो । ऊ चूपचाप लागेर सबैका कुरा सुनिरहेको थियो। गुरुले उसलाई सोध्नु भयो, “अमर, तिमी चाहिँ के गर्छौ नि ?”
उसले गम्भीर भएर भन्यो, “गुरु ! नायक हुन कुरा होइन, काम गर्नु पर्छ । म काम गरेर मात्र देखाउँनेछु।”
