ढाकामोहन बराल
पोखरा ७ मासबार, कास्की
“अलि अगाडि नै आउनु पर्थ्यो नि चाडबाडमा त ,पर्सीको टिको छ आज यति राती आयौ ? ” आमाले खुट्टामा ढोग गरेको छोरालाई उठाउँदै भनिन्।
“के गर्नु आमा चाँजोपाँजो मिलाउन नसकिने।” भन्दै छोराले झोलाबाट पोको झिकेर आमालाई दियो। बुहारीले पनि आमालाई ढोगे पछि सबै भित्र पसे। बुबा निदाउँन लागेका रहेछ्न्। “सुन्नुहोस् त , बाबु आएको छ।” आमाले भनिन्। बुबा उठेर खाटमा बसेपछि छोरोले ढोगेर बाबुसँगै बस्यो।
“यसपटक कटुस चाँडै फलेर झर्छ कि भनेर तिमीहरु नआउँदै टिप्न पठाएको घर ल्याएर खोल्दा हातमा काँडाको ठोसा बिजेका छ्न्।” बुबाले भने।
“हुन पनि रितेसले कति मीठो मानेर खान्छ।” आमाले भन्नु भयो।
“खोइ त रितेस? ” बुबाले सोध्नु भयो।
“पोहोर पनि एक दिनको अघिपछि गरेर आएका थिए बाबुछोरा। नाति भोलि आउने होला।” आमाले अनुमान लगाइन्। “उसैको चाँजोपाँजो मिलाउँदा त अगाडि आउन पाइएन नि बुबा। उसको हिजो मात्र फ्लाईट थियो। नाति त अमेरिका पुग्यो।” बुहारीले भनिन्।
