सृजना घिमिरे ढकाल
साथीहरूसँग खेल्न नगईकन किन एक्लै बसेको ?
निन्याउरो अनुहार लगाएर कक्षाकोठामा एक्लै बसेको सुनिललाई शिक्षिकाले सोधिन्।
उसले शिक्षिकाको कुरालाई वेवास्ता गर्दै घोप्टिरह्यो।
शिक्षिकाले फेरि सोधिन् — “म तिम्रो साथी जस्तै हो, मलाई भन न, म अरू कसैलाई भन्दिनँ नी।”
शिक्षिका तिर हेर्दै सुनिलले भन्यो —”मेरो साथी अटलले परीक्षामा A+ ल्याउँछ, मैले ल्याउन सक्दिनँ भनेर ममीले सधैँ गाली गर्नुहुन्छ।”
“मिहिनेत गर्यौ भने तिमीले पनि अटल जस्तै A+ ल्याउन सक्छौ नि,” शिक्षिकाले भनिन्।
शिक्षिकाको कुरा सुनेर उसले भन्यो —”मिस, मलाई जतिसुकै पढे पनि आउँदैन।”
“त्यसो भए तिमीलाई के गर्न आउँछ त ?”
उसले निर्धक्क भएर जवाफ दियो —”मलाई चित्र बनाउन आउँछ, कक्षामा पढेका सबै कुरा म चित्र बनाएर देखाउन सक्छु।”
“होर! ल त, त्यसो भए आजदेखि पढेका कुराहरूको अभ्यास चित्र बनाएर गर है त !”
अँध्यारो अनुहार पार्दै उसले भन्यो —”ममीले चित्र बनाउँदा ‘पढ्’ भनेर गाली गर्नुहुन्छ।”
“म तिम्रो ममीसँग कुरा गर्छु । तर आज घर गएर ममीलाई एउटा कुरा सोध है।”
उसले भन्यो —”मिस, कस्तो कुरा ?”
शिक्षिकाले भनिन् —”माछा र बाँदरबीच रूख चढ्ने र पौडी खेल्ने प्रतियोगितामा कसले केमा A+ ल्याउँछ ?”
