पहिचान

मोक्ष खतिवडा

‘ए सुवास यतातिर कहिले हो ? ‘बाटोमा भेट भएको साथी सौरभले सोध्यो। ‘ त्यस्तै तीन चार दिन जति भयो । अनि तिम्रो खबर चाहिँ के छ ? ‘सुवासले प्रश्न गर्यो।
‘जसोतसो जिन्दगी चल्दैछ। तिम्रो त धेरै मालामाल भएको सुन्छु नि , सुवास । ‘ सौरभले जिज्ञासा राख्यो। तत्कालै उनीहरूको अर्को साथी कमल नजिकै आइपुगेर ‘सुवासको बारेमा त मलाई सोधे हुन्छ नि ! यसको घर अनि पारिवारिक चालढाल नै बेग्लै छ। तिम्रो र मेरोसँग कहाँ तुलना गर्न मिल्छ र ? ‘ सौरभतिर हेर्दै भन्यो।
‘हुन त यसै पनि सुवासको आर्थिक स्थिति गतिलै हो । त्यसमा पनि अहिले त ऊ भन्सारको जागिरे । उसको कमाईसँग तिम्रो र हाम्रो कमाइ कसरी दाँजिन्छ र ? ‘सुवासलाई इंगित गर्दै सौरभले बोल्यो। ‘कहाँ शिक्षकको जागिर कहाँ भन्सारको !’ रवाफ पूर्ण बोलीमा सुवास बोल्यो।
एकछिन तीनजनाको भलाकुसारी पछि सुवास आफ्नो गन्तव्यतिर लाग्यो।
‘ए कमल केही उन्नति प्रगति गर्नु छ भने बेलैमा शिक्षक बाहेक अरु पेशा अँगाल्नु पर्ने रहेछ बुझ्यौ ? ‘ सौरभले तितो पोख्यो।
‘उसको ठूलो घर र धेरै आर्जन मात्रै ठूलो कुरा होइन । जागिरबाट हटेपछि उसको नाम अनि सान दुबै हट्न सक्छ ।’ कमलले यथार्थता प्रष्टायो।
यति सुनेपछि ‘हुन त शिक्षकको पुस्तौँसम्म आफ्नो पहिचान रहिरहन्छ, तर . . . । ‘ सौरभले यसरी कुराको बिट माऱ्यो।