बिष्णु उप्रेती
बिर्तामोड झापा
“याे मेराे च्याउ उद्योग । याहाँ डल्ले ,काठे, पाते र कालाे गरि चार प्रकारकाे च्याउ उत्पादन हुन्छ। याहाँ दुईसय जनाले राेजगारी पाएकाछन्। बार्षिक करिव तीसलाख जति खर्च कटाएर हुन्छ। उ …माथि डाँडामा , श्रीमतीको मौरी पालन ब्यवसाय छ। उनले घार ,मौरी र मह बेचेर बार्षिक पन्द्रलाख कमाउछिन। पचासजनाले राेजगारी पाएका छन्। तल टाहार बारीमा एउटा उन्नतजातका गाई फर्म छ ,जेठाछाेराले हेर्छ । तीसजनाले राेजगारी पाएकाछन्। दैनिक दुई हजार लिटर दूध उत्पादन हुन्छ।” “एक कक्षादेखि बाह्र सम्म सँगै पढेका साथीहरू प्रहरी इनिस्पेक्टर रमेश, ईन्जिनियर बिनाेद र कलेज शिक्षक हर्कलाई आफ्नाे पेसा ब्यावसाय देखाउँदै प्रशन्न मुद्रामा ईन्दले भन्याे।
ईन्दकाे पेसा ब्यवसाय र कमाईकाे कुरा सुनेर तिनैजना साथीहरू छक्क पर्दै , मुखामुख गर्दै बिगतमा स्कुलमा पढेका दिनहरु सम्झन थाले।
एकदिन, कक्षा नौमा पढ्दा , नेपाली शिक्षकले , भविष्यकाे उदेश्य कस्काे के छ, भनी सबैलाई साेधेका थिए। कसैले डाक्टर कसैले ईन्जिनियर ,कसैले पाईलट , वकिल ईत्यादि बताएका थिए। तर, ईन्दले भने ,म त किसान बन्छु, भन्दा कक्षामा मज्जाले हाँसो गुन्जिएकाे थियोे । एक महिनासम्म उसलाई खै त किसान, कुटो काेदालाे भन्दै जिस्क्याएर गिल्ला गरेका थिए।
