“बालापनको याद”

206

नवराज चौलागाईं क्षितिज

बिहान उठी आमाले माटोले घर पोतेको
कति मज्जा बाबाले हल गोरु जोतेको

लामकाने बाख्रीले दुइटा मुना पाएको
याद आउँछ बालापन कट्टु गन्जी लाएको

वनभोज खान भनेर चार पाच रुप्पे मागेको
काफल चुत्रो खानलाई स्कुलबाट भागेको

घट्ट जाने निउगरी पौडी खेल्न गइन्थ्यो
स्कुलका साथी भाइ सङ्गै सङ्गै भइन्थ्यो

कोही साथी परदेशमा कोही साथी गाउँमा
लेखेको छु यो यी पङ्ति तिमीहरूकै नाउँमा।