बिष्णु उप्रेती
“के पढ्दै छेस्, छाेरी,यस्तो ध्यान लाएर ?”
“आमा, अजकल अरु के पढ्नु र ! यहि फेसबुक भन्ने किताब पढ्दै छु।”
” बिहान दिउँसो, बेलुका , राती जतिबेला पनि ,सारै ब्यस्त देख्छु। यसमा के लेखेको छ तेस्ताे ? खान ,सुत्न बिर्साउने कुरा। मलाई पनि सुना न। ” आमाले भनिन् ।
“आमा , यसमा धेरै राम्रो कुरा लेखेकाे छ। म सुनाउछु ध्यान लाएर सुन्नु है । यसमा लेखेकाे छ , आजकाे युग विज्ञान र प्रबिधि , सुचना र सन्चारकाे युग हाे। विज्ञानले चरम उन्नति गरेर मानव जीवनलाई उच्च शिखरमा पुर्याएकाे छ। संसारमा काहाँ के भयाे , भईरहेकाे छ, तुरुन्त यसले थाहा दिन्छ। स्वास्थका समस्याहरु समाधान गर्छ। कसरी खाने बस्ने उठ्ने भन्ने सबै यसैले सिकाउछ।”
छाेरीले फेरि भनी –” पहिलेका लाटा बा , आमाहरु याे कुरा नबुझेर कति माेवाईल र ल्यापटपमा मात्र झुन्डिएको भनेर कराउछन्।”
” ए ,– सारै राम्राे कुरा लेखेकाे रहेछ ,नानी याे तेरा किताबमा । याे पढेपछि बि ए, एम ए काे प्रमाणपत्र पनि पाइन्छ नि हैन ? डाक्टर ईन्जिनियर , वकिल , पाईलट पनि सजिलै भईन्छ हाेला नि हैन त ? विदेशकाे भिसा पनि तुरुन्त पाइन्छ नि हैन नानी ?
