शिव पुन
हाम्रो घर्काे सिक्वा तिर, थियोे एक पाली
चार जना जम्मा भए, माग्थे गुन्द्री खाली
कलि युग मान्छे कस्ता, फटाहा र जाली
अलिकति ढिलाे गरे, मैले खान्थे गाली।
दिन-दिन चार जना, भए त्यहाँ जम्मा
खेल्ने गर्थे तब तास, धेरै बेर सम्म
सबै जना कहाँ जित्थे, काेहि न काेहि हार्थे
हारे पछि उन्ले फेरि, झुटाे आशु झार्थे।
धर्म राज युधिष्ठर, खेल्ने गर्थे तास
हारे उन्ले राजपाट, गए वनबास
सत्य युग बिति सक्यो, त्रेता द्वापर पनि
ढाट्ने छल्ने झुटाे बाेल्ने, कलि युग भनी।
आँखै अघि झुटाे बाेले, मैले सिक्ने किन
सत्य कुरा आफै भित्र, तिमी पनि चिन
त्यस्ताे बाेल्ने झुटाे कुरा, हाेला धेरै ठाम
म त सुध्रे तिमी सुध्र, नसिक त्याे काम।
