सरु दिदी !

171

रमेशचन्द्र घिमिरे

आत्मबल दरो पारी बस बरु दिदी
तिम्रो रोग पक्कै निको हुन्छ सरु दिदी

मिठा मिठा छन्द खोजी गाउन सक्ने कला
सुनिरहूँ झै लाग्ने तिम्रो सुमधुर गला
वाचन गर काव्य तिम्ले अझै अरु दिदी
नरोकियोस् तिम्रो यात्रा प्यारी सरु दिदी

भाका हाली गाउने चलन हराएथ्यो धन्न
तिमी आयौ यही बेलामा छन्द मिलाई भन्न
पल्टाएर कविताका ठेलीहरू दिदी
गाउनु पर्छ मीठो स्वरमा तिम्ले सरु दिदी

तिमी आफै बिसन्चो छ्यौ भन्दा मन रुन्छ
तिम्लाई सन्चो भए बल्ल हाम्लाई सन्चो हुन्छ
के भनेर तिम्रो लागि पुकार गरूँ दिदी
घाँटी सन्चो भई गाउन आऊ सरु दिदी ।

[कोकिलकण्ठी सुमधुर कविता वाचिका सरु गुरागाईंको स्वास्थ्य लाभको कामनासहित उहाँप्रति समर्पित बालकविता]