सरिता पराजुली
चन्द्रागिरि-१५,काठमाडाैं
गड्याङ् गुडुङ् गर्दै बादल
बर्साउँछ पानी
खुसी हुँदै रमाउँछे
धरतीकी सानी।
माटाेसँग खेल्छे सधैँ
माटाेमै रमाउँछे
प्रेम सद्भाव बर्साएर
धर्ती सजाउँछे।
कहिले झर्छे बेँसीतिर
कहिले लेक चढ्छे
कर्मयाेगी बनी सधैँ
कर्ममै रम्दछे।
खेतभरि लहलह
धान झुलाउँछे।
पाखा बारी सबैतिर
मकैं लगाउँछे।
लटरम्म फलेकाछन्
थरीथरी फल
मेहनती पाैरखी छ
राख्छे मलजल।
आँगनका डिलभरि
सयपत्री फूल
आँखा लाेभी मन पापी
भँवराका हुल।
