“असार पन्ध्र”

सरु पनेरु

दिन र रात झरी र बादल, पानी र असिना
ती कर्मनिष्ठ किसान सधैँ बगाउँछन् पसिना

दुःख वा सुख अनेक दिन कटाउँछन् हाँसेर
धर्तीमा तब बचाउँछन सबलाई आफूतक बाँचेर

रोपेर मानो फलाउँछन् अनाज धर्तीमा अपार
नफाल अन्त अमूल्य छ है बानीलाई सपार

छ कर्मवीर, छ मेहनती घर्ती नै उसको साथ
पौरख गरे सबैको माझमा उच्च हुनेछ माथ

अविरल वर्षा धर्तीमा जब बर्सिन्छ निर्झर
सुन फलाउने जहान पाल्ने सपना फर्फर

बिजुली चम्क्यो आकाशमा फेरि वृष्टिकाे वहाड
कृषकको लागि महान उत्सव खुसीका चहाड।