डा हरिमोहन पोखरेल
कोहिमा नागाल्याण्ड भारत
उसले निकै गम्भीर हुँदै भन्यो –आमा –!!हामी त शहरिया मान्छे खेती देखेको पनि छैन अनि आज असारको पन्ध्र गते भन्छन दही चिउरा खाने रे -!! आफुलाई थाहा छैन धान कसरी फल्ने हो –?? आमाले भित्रबाट भनिन –थुक्क काले –!! आज सम्म हिलोमा खुट्टा हालेको छैन । एम फिल पीएचडी गरेको भन्छ। धान कसरी फल्ने हो थाहा छैन ।खोइ के भन्ने र —?? उसले फेरि भन्यो –आमा मेरो गल्ती होइन नि –!!तपाईँहरुको गल्ती हो ।तपाईँहरु शहर पसेर हामीले गाउँले परिवेश भुल्नु पर्यो। आमाले पछ्यौरीले आँश पुछेर भनिन — माफ गर छोरा –!!गाउँमा बाच्ने परिवेश सकिन लागेपछि हामी शहर पसेका हौँ । आमाको कुरा सुनेर छोराको आँशु बग्यो।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…