“चरी”

तुलसी पण्डित

चरी आयो भुरुरु भुइमा बसेर
छड्के नजर लगायो अझ मस्केर
ट्याप्प टिप्छ आहारा शङ्का गर्दछ
फेरि आँखा चारैतिर उसले हेर्दछ

आहाराको खोजीमा डुल्ने गर्दछ
जोश जागर देखाएर पेट भर्दछ
कैले आहारा टिपेर गुँड पस्दछ
पल्याक्पुलुक् हेरेर त्यही लुक्दछ

कान छोपी सुनेँ मैले बच्चा करायो
कता ठुङ्न आउछ चरी मन डरायो
गुँडबाट निस्केर चारा खोजीमा
आउनेजाने गर्न थाल्यो त्यही गुँडमा

त्यसका पनि बचेरा खुवाउनु पर्दछ
आफ्नो के हो कर्तव्य पूरा गर्दछ
डालीबाट चामल ल्याइ फालेको
चरीहरू रमाउँदै नाच्न थालेको

चरीहरू मान्छेको नजिक बस्दछ
हामी माथि विश्वास उसले गर्दछ
पाली अनि टौवामा गुँड बनाइ
घर पनि उज्यालो उसको सजाइ।