लता के. सी .
तीनकुने , काठमाडौँ
हाल- टेक्सास, अमेरिका
कक्षामा प्रवेश गर्नासाथ गुरुले विद्यार्थीहरुलाई नयाँ प्रयोगवादको अवधारणा र इतिहास रच्ने पहिलो व्यक्तिहरुको बारेमा बताउनु भयो । विद्यार्थीहरू उत्सुक भएर ध्यानले सुनिरहे । विद्यार्थीको मानसिकता बुझ्न उहाँले सबैलाई एउटै प्रश्न सोध्नु भयो, “भविष्यमा गएर तिमीहरू को को, के के बनेर के कस्तो काम गर्नेछौ ?”
रोहितले भन्यो, “गुरु , म त विज्ञान विषय पढ्छु । अहिलेसम्म कसैले नगरेको नयाँ वस्तुको खोजी गर्नेछु।”
कविले भन्यो, “मलाई त साहित्य मन पर्छ । यस क्षेत्रमा कसैले नगरेको नयाँ प्रयोग गर्नेछु।”
सबै विद्यार्धीले कुनै नयाँ नयाँ खोज र अनसन्धान गर्ने, नयाँ प्रयोग गरेर प्रसिद्धि कमाउने आआफ्नो विचार पोखे।
गुरुले सबैलाई भन्नु भयो, “इच्छाशक्ति र साधना भयो भने संसारमा असम्भव केही छैन । सबैको आआफ्नो इच्छा पूरा होओस् भनेर आशीर्वाद दिन्छु ।”
अनायास गुरुको नजर अमरमाथि पर्यो । ऊ चूपचाप लागेर सबैका कुरा सुनिरहेको थियो। गुरुले उसलाई सोध्नु भयो, “अमर, तिमी चाहिँ के गर्छौ नि ?”
उसले गम्भीर भएर भन्यो, “गुरु ! नायक हुन कुरा होइन, काम गर्नु पर्छ । म काम गरेर मात्र देखाउँनेछु।”
साबित्रा शिवाकोटी असार पन्ध्र आयो फेरी, हिलोमा फोटो खिच्ने दिन एकदिन किसान बनेर सजिन्छ,सञ्जालिय फोटो…
कमल प्रसाद बगाले रेग्मी वालिङ्ग बजार स्याङ्जा लौ पञ्चे बाजा बेसरी बज्यो त्यो गैरी खेतमा…
बिन्दा पराजुली बराल क्यानडा असार लाग्यो दर्किदा पानी मन पोल्छ आगर यो बर्खे बेला नलाईकन…
रामशरण न्यौपाने “पाँचघरे” आषाढ लाग्यो रोपाइँगर्न बेँसीमा झर्नु छ बनेन पुल तुहिन बाटै मर्स्याङ्दी…