दिपक बाला
एकपटकको कुरा हो, एउटा सानो गाउँमा दुई साथी बस्थे — बुद्धिराम र भाग्यबहादुर। बुद्धिराम धेरै पढेको, सोच विचार गरेर काम गर्ने मान्छे थियो। भाग्यबहादुर चाहिँ त्यति पढेको थिएन, तर जहिले भन्थ्यो, “भाग्यमा लेखेको भए जे पनि हुन्छ!”
एकदिन गाउँमा एउटा राजाको घोषणापत्र आयो — “जो मेरो दरबारमा अनौठो चीज ल्याउँछ, उसलाई इनाम दिइनेछ।”
बुद्धिरामले धेरै योजना बनायो, किताब पल्टायो, र एक पुरानो दुर्लभ पत्थर खोज्न जंगलतिर लाग्यो। भाग्यबहादुर त त्यसै लस्करै गयो – बाटोमा हिँड्दाहिँड्दै एउटा घिनलाग्दो, चम्किलो ढुंगा देखेर खल्तीमा हाल्यो।
दुवैजना दरबार पुगे। बुद्धिरामले आफ्नो दुर्लभ पत्थर देखायो — राजा केही प्रभावित भए। अनि भाग्यबहादुरले आफ्नो चम्किलो ढुंगा देखायो — त्यो त हिरा पो रहेछ ! राजा दङ्ग परे र भाग्यबहादुरलाई इनाम दिए।
बुद्धिराम चुपचाप मुस्कुराउँदै भन्यो, “शिक्षाले बाटो देखाउँछ, तर कहिलेकाहीँ भाग्यले पनि सही समयमा साथ दिन सक्छ।”
शिक्षा: बुद्धि र परिश्रम महत्वपूर्ण छ, तर कहिलेकाहीँ भाग्य पनि ठूलो भूमिका खेल्छ।
