सरिता पराजुली
चन्द्रागिरि-१५,काठमाडाैं
सयमकाे गतिसँगै
साथी अनेक छन्
साथी पनि उनैले नै
चुनिदिने रैछन्।
बाल्यकाल रमाइलाे
साना साना साथी
गट्टा खेल्दै दिन ढल्थ्याे
माया उनैमाथि।
युवावस्था अलिअलि
पढ्ने साथी बढे
कुनै बढे अगाडि त
कुनै पछि परे ।
कलेजकाे रमाइलाे
साथीहरू माझ
भेटघाट हराए नि
सम्झना छ ताज।
जागिर खादा भेटिएका
साथी कति कति
भेटघाट छुटेपछि
न्यास्राे लाग्ने अति।
वृध्दावस्था रमाइलाे
भञ्ज्याङ चाैतारीमा
सुख दु:ख बाँडीचुडी
सबै दाैंतरीमा ।
समयले धकेलेर
लग्याे माथि माथि
नातिनी र नाति बने
अझै प्यारा साथी।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…