दुर्गा पाैड्याल
शंकरनगर,चितवन
सुन सुन साथीहरु एउटा कुरा भन्छु
गाैँथली चराकाे कथा सुनाउँ छु।
अरु चरा रुखरुखमा गुँड बनाई बस्छन्
गाैँथलीले घर गाेठमा घर बनाई बस्छन्।
पैला पैला जताततै गाैँथली देखिन्थे
घर घरका दलान दलिन घर बनाउँथे।
जता हुन्थ्याे हिलाे माटाे उतै जान्थे लिन
ठाेडमा च्यापी माटाे ल्याउँदा मान्दैनथे घीन।
भाले पाेथी पालैसँग माटाेलिन जान्थे
हावामा उड्दाउड्दै चारा पनि खान्थे।
माटाेलाई ठुडले नै मिलाउँदै जान्थे
पन्ध्र बीस दिन लगाएर घर तयार पार्थे।
ठूलाे पार्थे बस्ने ठाउँ पस्नेठाउँ सानाे
बनाउन पर्दैनथ्याे घर माथि छानाे।
जब बन्थ्याे घर उन्काे पाेथी अण्डा पार्थी
महिनाभरि अण्डा सेकी चल्ला उ निकाल्थी।
भाले पाेथी पालै पालाे चारा ल्याई ख्वाउँथे
प्वाख उम्रेपछि भने उड्न सिकाउँथे।
जब चल्ला ठूला हुन्थे घर आँगनमा उड्थे
चिरचिर चुरचुर गरिगरि गीत सुनाउँथे।
अलि ठूला भएपछि आफैँ उड्न थाल्थे
माथि माथि उड्दा उड्दै चारा आफैँ खान्थे।
मानिसका मित्र थिए किरा खाई बाँच्थे
हावासँग कावा खेल्दै मजासँग नाँच्थे।
हराई गए ती गैँथली कतै देखिदैनन्
मानिस बने उन्का शत्रु तिनी भेटिदैनन्।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…