रमेश खकुरेल
जिन्दगीमा निकै झेल्नु झेल्दै चलेँ
चेपिएथेँ कुनैमा कुनैमा छलेँ
किन्तु जे जे परे ती सबैमा बलेँ
एक मायाँ यही पाउँदामा ढलेँ ।।
स्नेह कस्तो बनाएछ यो दैवले
एक हात्ती थियो बाँधियो डोरले
शक्ति चुँड्ने थियो किन्तु बाँधिन्छ ऊ
छैन केही लिसो किन्तु टाँसिन्छ ऊ ।।
घाँसका बाटिएका यिनै हुन् तृण
लाग्छ लाए यिनैले हजारौं ऋण
लुट्पुटी हुन्छ आफै यहाँ यो मन
मोहनी के लगायौ तिमीले भन ।।
लाग्छ झन् बाँधियूँ झन् अझै टाँसियूँ
मित्रको चित्तमा एक भै गाँसियूँ
जिन्दगानी यही चालले गैरहोस्
मित्रताको कथामा उँभो भैरहोस् ।।
