गर्जन

त्रिलोचन ढकाल
आनन्द आश्रम
आँधीखोला ६ फापरथुम, स्याङ्जा

“चट् चट् चट् चट्याङ्…. गुटुटुटुटुटुटु….” चर्को आवाजले सबैको मुटु फुट्ला जस्तो भयो।
“के भयो यस्तो ? मेरो त कानको जाली नै छिन्न भिन्न भयो ।” हजुरबा हकानिनुभयो।
“किन आत्तिनुभयो हजुरबा ? लडखडारहेका हजुरबाको पाखुरो समातेर नातिले सोध्नै पर्ने भयो।
“सुनेनौ नाति ? के भयो भर्खर !”
“सुनियो हजुरबा ! मेरो छाती पनि चर्केको छ ।”
“हामीलाई थर्काएको हो ।”
“यो त मिल्केको आवाज हो।”
“मिल्काँदा पनि आवाज आउँछ ? मलाई लाटो नठान ।”
“मिल्कने कसरी हो भन्ने कुरा त बुझ्नुभयो नि हजुरबा ?”
“हाम्रो घरमा बिजुली शर्ट हुँदा निस्केको झिल्का जस्तो ठूलो झिल्का हो भन्ने बुझेँ।”
“घरमा बिजुली शर्ट हुँदा प्वाक्क आवाज पनि आएको थियो त ?”
“थियो । सुनेँ ।”
“बादलमा लाखौँ भोल्टको बिजुली शर्ट भएर मिल्कँदा पनि त्यस्तै तर निकै ठूलो आवाज आउँछ। नमिल्केको बेलामा यस्तो भएको सुन्नुभएको छ ?”
“त्यो त सुनेको छैन, तर मिल्केको धेरैपछि गर्जन्छ त !”
नातिले हजुरबुबालाई स्पष्ट पार्न खोज्दै भने: “उज्यालो छिटो दगुर्छ र देखिइहाल्छ । आवाजको गति प्रकाशको भन्दा निकै ढिलो हुन्छ।”