
निर्देश काेइराला
कक्षा-६
स्ट्यान्डर्ड बाेडिङ स्कूल
इटहरी -१७
हस्याङफस्याङ गर्दै विद्यालयबाट आइपुग्नासाथ राजुले भन्याे, “बाबा, भाेलि मेराे जन्मदिन राम्ररी मनाउनुपर्छ नि।” बाबाले भन्नुभयाे, “हस्, मनाउँला तर नेपाली पाराले कि अङ्ग्रेजी पाराले?” राजुले खुसी हुँदै भन्याे, “नेपाली पाराले।” बाबाले फेरि साेध्नुभयाे, “तिमीलाई थाहा छ त नेपाली पारा?” राजुले हतारहतार भन्याे, “हे बाबा, त्यति पनि थाहा हुँदैन त? केक ल्याउने, मैनबत्ती बाल्ने निभाउने, केक काट्ने, सबैलाई बाँड्ने, काेक र मासु पुलाउ खाने।” बाबाले भन्नुभयाे, “त्याे त विदेशी पारा हाे।” राजुले साेध्याे, “अनि नेपाली पारा चैँ कस्ताे हुन्छ त ?” बाबाले भन्नुभयाे, “बिहान नुहाएर मन्दिर जाने, पुजा गर्ने, दिउँसाे अनाथ आश्रम जाने, अनाथ बालबालिकालाई खुवाउने शाकाहारी खाना खाने अनि साँझ एउटा बिरुवा राेप्ने।” राजुले भन्याे, “आहा, भाेलि पहिलाे पल्ट नेपाली पारामा जन्मदिन मनाउन मज्जा आउने भयाे।”





