
रम्भा पौडेल
आमा ! आमा ! तपाईँले एउटा कुरा थाहा पाउनु भयो ? रमेशले आमा सँग जिज्ञासा राख्दै सोध्छन ।
के कुरा ? फेसबुक बन्द हुने भयो रे नी । आमाले हो र ? बल्ल ठीक भयो । यो फेसबुकले त केटाकेटी बिगारेर सबै अभिभावक हैरान थिए । ठीक्क परेछ । आमाले खुशीको भाव देखाउँदै उज्यालो अनुहार लगाउनु भयो ।
हजुर खुशी हुनुभएको ? फेसबुक बन्द हुने भएर ? छोराले प्रश्न गरे । हो नी ।
तिमीहरु पनि भनेरै नमान्ने भएका छौ आजकल ।
घरको काम, करेसाबारीको अनि फुलबारी कुनै पनि कुरामा तिमीहरुको चासो छैन ।
खाली मोइलमा घोप्टीयो बस्यो । पढाइमा पनि तिमीहरुको ध्यान छैन ।
कसैलाई कसैको मतलव छैन । यो टेक्नोलोजीले ल्याएको खराब असर हो । आमाको कुरा भुइमा झर्न नपाउदेै रमेशले भने –होइन के भनेको हो आमा ।
आजको मोर्डन युगमा पनि त्यसो भनेर हुन्छ र ? आजकलको पढाई सोसल मिडियाको प्रायोाग बाट हुन्छ नी । टिचरहरु पनि यसको प्रयोग गर्नुहुन्छ । यसका राम्रागुणहरुको प्रयोगे गर्नु पर्छ क्या आमा । हामी विश्वको सुचनाबाट बन्चित हुन्छौँ नी । सबैले आफना प्रतिभाहरु पोष्टगर्ने ठाउँ पनि हो नी आमा यो फेसबुक त ।
। यो बन्द हुनु भनेको त नागरिकको स्वतन्त्रता र डिजिटल अधिकार खोस्नु हो । हामीले हजुरले भनेको कहिले नमानेको छ र ? त्यसो भन्नुहुन्छ ? कसैले यसको दुरुपयोग गर्छन भने त्यो उनीहरुकै कुरा हो । ल ल धेरै जान्ने नहोउ ।
अर्काेदिन देशैभरि बिरोध प्रर्दशन र आगजनी भयो । फेसबुक बन्दगरेको र देशमा भष्टाचार बढेको कुरामा । पचास भन्दा बढीले ज्याान गुमाए । अहिलेको पुस्ता बाआमाका कुरा सुन्दै नसुन्ने भए । के गर्नु ? आमा भनेको घरको मुली हो । उहाँका कुरा सुन । अनि मात्रै तिम्रो भलो हुनेछ । आजकलका केटाकेटीहरु भनेरै मान्दैनन् । आगो लाउन गए रे । अब केके हुने हो ? आमा आफैँ फतफताउनु भयो ।
पर्सिै पल्ट रमेशले आमालाई दौडेर हतार गर्दै समाचार सुनाए । आमा ! आमा ! देशमा परिवर्तन भयो । हिजोका बा प्रधान मन्त्रीहरु बिदा भए । अब त आमा प्रधान मन्त्रीहुने पालो आयो नी ? आमाले हो र ? भन्दै आश्चर्य भाव जनाउनु भयो ।
आमा प्रधान मन्त्री भएपछि छोराछोरीको कुरा आमाले बुझनुहुन्छ क्या । चिन्ता नर्गनुस् । अब नेपाली फेसबुक बन्छ क्या आमा । नेपाली फेसबुक ? आमाले शब्द दोहोर्याई रहनुभयो ।।





