राजेन्द्र श्रेष्ठ
विद्यालयको घण्टी बज्यो बिहान,
पठनपाठन सुरु भो नौ ज्ञान।
कापी–कलम साथ लिई,
सपना बोकी हिँड्छौँ हामी।
शिक्षकका शब्द सुनिन्छ मीठा,
जीवन बनाउने ती हुन् दीप्ता।
अक्षर–अक्षर सिक्दै जान्छौँ,
सपना साकार बनाउँदै जान्छौँ।
कहिले रमाइलो, कहिले गारो,
पढाइको बाटो कहिले सिधा, कहिले फारो।
तर हौँ हामी अटल र दृढ,
हिम्मतले पार गर्छौँ हर मोड।
खेलमैदानमा दौडिन्छौँ हामी,
पढाइ र खेलमा सँगसँगै सामी।
नैतिकता, अनुशासन हाम्रो गहना,
सपना बनाउँछौं उज्यालो गगनमा।
विद्यार्थी जीवन हो साँचो रत्न,
यसैबाट बन्छ भविष्यको पथ।
आजको मिहिनेत, भोलिको शान,
विद्यार्थी जीवन हो स्वर्णिम बिहान।
