सरिता पराजुली
चन्द्रागिरि-१५,काठमाडाैं
आफैँ उठ्न सक्नु पर्छ
बाधा अड्चन झेल्नु पर्छ
समयले पर्खदैन
दह्राे धर्ती टेक्नु पर्छ।
आफैँलाई चिन्नु पर्छ
सत्कर्ममा हिड्नु पर्छ
अप्ठेराेमा परे पनि
अगाडिनै बढ्नु पर्छ।
यात्रीले नै शिखर चुम्छ
जाे थाक्दैन ऊ नै पुग्छ
अलमलमा पर्नेकाे त
प्राप्त फल सबै गुम्छ।
दायाँ बायाँ हेर्नुपर्छ
सत्य के हाे चिन्नुपर्छ
फूलसरि मुस्कुराई
आफ्नाे कर्म गर्नुपर्छ।
भूमिकामा रम्नुपर्छ
चनाखाे भै हिड्नुपर्छ
हातेमालाे गरिकन
गन्तव्यमा पुग्नुपर्छ।
इन्द्रेणीका सातै रङ्ग
हेर्दा हुन्छाैँ सबै दङ्ग
तर सधैँ मिल्छ कहाँ ?
स्वप्नसरि हुन्छ भङ्ग ।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…