बिनोद प्रसाद ढकाल
इनरुवा, सुनसरी
पहाडका बीचमा एउटा सानो गाउँ थियो जहाँ अमिना नामकी युवती बस्दथिन्। गाउँमा धेरै वर्षदेखि अवसरहरू कम थिए र जीवन कठिन थियो। अमिनाको सपना थियो, “यो गाउको परिवर्तन ” त्यसैले उनले आफ्नो घरमै सिलाइ व्यवसाय सुरु गरिन्।
शुरुमा गाउँलेहरूले भने, “यो सानो कामले के फरक पर्छ र?” तर अमिनाले मेहनत गरिन् र राम्रो कपडा तैयार पार्ने कार्य गर्न थालिन । केही महिलालाई काम सिकाइन् र सबै मिलेर सानो सिलाइ पसल चलाउन थाले।
एकदिन एउटा ग्राहकले भने, “तिमीहरूको काम साँच्चै राम्रो छ, हामीले छिमेकी शहरमा पनि बेच्न सक्छौ ” त्यसपछि गाउँ बाहिरबाट पनि अर्डर आउन थाल्यो। अमिनाले नयाँ मेसिन किनिन् र कामदारहरू थपिन्।
गाउँमा खुसीको माहोल फैलियो। बालबालिकाहरूले पढाइमा ध्यान दिन थाले। एकदिन गाउँका बुढाले भने, “अमिना, तिमीले हाम्रो गाउँको भाग्य नै बदलिदिएकी छौ।” गाउँमा नयाँ स्कूल बने र बाटोहरू सुधारिए।
अमिना हाँस्दै भन्थिन्, “यो सफलताको श्रेय गाउँका सबैलाई जान्छ। हामीले सँगै मिलेर यो सम्भव बनायौँ।”
त्यसरी अमिनाको मेहनतले गाउँलाई समृद्धि र गर्वले भरिदियो। सानो गाउँमा ठूलो सफलता सम्भव थियो।
