रामप्रसाद पन्थी
रेसुङ्गा न पा २ गुल्मी
मस्तसँग सुतेपछि मध्यराति आयाे
जाेडसित हल्लाएर खानु साताे खायाे।
बार्दलीमा उभिएर हेर्दा यताउता
मनभित्र चस्काे पस्याे मास्याे कताकता ?
फर्की आएँ बिस्तारामा जे त पर्ला भनी
विनाशकाे कुरामात्रै नाच्याे फनफनी।
समाचार पढ्दा सुन्दा मुटु काप्न थाल्याे
जाजरकोट रूकुममा धेरै घर ढाल्याे।
कति परे बुढापाका युवा लालाबाला
मान्छे खाने काल तेराे कस्ताे चालामाला ?
तिहारकाे झिलिमिली सुरू हुने बेला
गाउँ शून्य बनाउने खेलिस् कस्तो खेला ?
परिवार भुटिस् सबै थात बास खाेसिस्
चित्कारमा रमाउन निकै गरिस् काेशिस्।
नामै पापी काल उस्काे मास्ने सक्ने काम
धैर्यसाथ बाँचाैं सबै जपी प्रभु नाम ।
उद्धारमा जुटाैं सब मिलिजुली जन
सक्नेहरू समर्पण गर धन मन।
भत्किएका घरहरू पुन:उठ्नु पर्छ
राेएका यी मनहरू पुनः हाँस्नु पर्छ।
बन्द गर पाेष्ट्याउन बीभत्स यी फाेटा
सक्छाै भने बाँडिदेऊ भाेकालाई राेटा।
फाेटा खिच्नु साटाे उता आँसु पुछिदेऊ
सेवा गर आफू सक्दाे म छु भनिदेऊ।
(२०८०कार्तिक १७ गते राति गएकाे विनाशकारी भूकम्पमा परी जन धनकाे क्षति व्यहोर्नुपरेका मनहरूप्रति समर्पण स्वरूप)
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…