“क ख ग”

रमेशचन्द्र घिमिरे

यौटा कुरा भन्छु आमा सुन्दिनु न ल
ठुलो भई लेख्छु है त मैले क ख ग

किताब हेर्छु कापी छुन्छु कलम समाउँछु
लेख्न पढ्न जान्दिनँ म यसै रमाउँछु
भोलिदेखि किताबमा चित्र हेर्छु म
ठुलो भई पढ्छु है त मैले क ख ग

बिस्तार बिस्तार कापी खोल्छु गोलो घेरा केर्छु
लौरो जस्तै धर्को तान्छु लेख्ने स्वाद फेर्छु
अक्षर चिन्छु लेख्न थाल्छु अनारको अ
ठुलो भई लेख्छु पढ्छु मैले क ख ग।