गुरुको चित्र

“गुरु पूर्णिमा विशेष”

रचना शर्मा
चितवन

एकसुरले आफ्नो कोठामा काम गरिरहेका भाइको अगाडि उसकी दिदी आएर उभिइन् । भाइ झसङ्ग भए ।”दिदी….! खबरै नगरी मेरो कोठामा …?” बनाउँदै गरेको चित्रलाई पत्रिकाले छोप्दै भाइले सोधे।
“एउटै घरमा बस्ने भाइको कोठामा आउन पनि खबर गर्नुपर्छ ? अचम्मको कुरो गर्छ यो केटोले त ! अनि म आउने बित्तिकै के छोपेको होस् देखा मलाई।”
“त्यस्तो केही होइन दिदी, आज गुरु पूर्णिमा भएकोले गुरुलाई उपहार दिनको लागि भनेर अस्तिदेखि उहाँकै चित्र बनाइरहेको छु । अब फिनिसिङ हुँदैछ । आधा घन्टामा सकिन्छ अनि देखाउँछु।”
भाइको कुरा सुनेर “ल ल” भन्दै दिदी आफ्नो कामतिर लागिन् । भाइले फटाफट चित्र तयार पारे र दिदी भएको ठाउँमा आएर भने, “दिदी ! मैले गुरुको चित्र तयार पारेँ , अब गुरुलाई दिन जान्छु है ?”
“कस्तो चित्र बनाइस् , कुन गुरुको चित्र बनाइस् , पहिला मलाई त देखा !”
भाइले आफुले बनाएको चित्र दिदीलाई देखायो । भाइले बनाएको चित्र देखेर दिदी स्तब्ध बनिन् र सोधिन् , “भाइ ! तैँले यस्तीलाई पनि गुरु मानेको छस् ?”
दिदीको हात समात्दै भाइले भन्यो, “बाआमाको मृत्युपछि यो भाइको एक असल गुरु तपाईँ त हो नि दिदी !”