बिन्दु पौड्याल वस्ती
सानी नानी आइन्
टालाटुली ल्याइन्
भन्छिन् आऊ खेल्न
पुतली छुन दिन्न
टालाटुली पुतली
हाम्रो जस्तो थिएन
बजारका पुतलीले
मेरो मन छोएन
कपडाको टुक्राको
पोको पारी टाउको
छेस्को बिचमा तेर्स्याइ
हात खुट्टा बनाइ
कोखाई कोखाई भनेर
बट्टाको माटो दिएर
चिउॅडोसम्म पुरायो
अनि त्यसमै रमायो
नुनुनुनु भनी थमार्दै
पुतलीलाई सुताएर
पिॅढीको कुना बसेर
खेल्ने सामान खोजेर
बजारका पुतली
देख्दा मात्र झिलिमिली
त्यसकै पछि दौडेर
हिंड्छौँ सारा खोजेर
एक्लै पुतली समाउने
कोठाभित्रै रमाउने
साथी पनि हॅुदैन
भाषा अघि बढ्दैन।
रमेशचन्द्र घिमिरे झिलिमिली इन्द्रेनीको रङ्ग जिउमा छरी हामीसँग खेल्न आऊ आकाशकी परी। हावासँग उड्दै मिठो…
सुमन कडरिया चितवन “बुबा ! आज मानिसहरूले साच्चै नै हामीलाई भगवान् मानेर पूजा गर्छन् रे…