ढुङ्गा

टीका सिवाकोटी आचार्य
इनरुव सुनसरी
हाल,अमेरीका”भात पकाउने चामल पनि छैन !” आँखाबाट बर्बर आँशु झारेर गौथलीले भनी।
“काम पनि कतै पाइएन्। पैसा कहाँबाट ल्याउनु ?” लामो सास फेरेर मानेले भन्यो।
बर्ष दिनको चार्ड पर्वमा पेटभरी भात पनि खान दिन नसकेर दुबै लोग्ने स्वास्नी कालेलाई लिएर कामको खोजिमा भौतारी रहेका छन्।
“ढुङ्गा भन्दा पनि सार्हो नहुनु रहेछ !” भन्दै आफ्नो भाग्यलाई धिकार्दै साडीको सप्कोले आँसु पुछेर मन्दिर अगाडि थच्कै बस्छे गौथली।
गौथली, “काले ए काले !” भन्दै बोलाउँछे कालेलाई।
झल्यास्स हुँदै कालेले भन्यो, “आमा मलाई ढुङ्गा हुन मन छ !”
कालेको कुरा सुनेर गौथलीले सोधी।
“किन बाबु तिमीलाई ढुङ्गा हुने मन छ ?”
भोकले कलेटी परेका फुस्रा ओठहरु थर्रथराउँदै झिनो स्वरमा मन्दिर भित्र देखाउॅदै कालेले भन्यो-“ढुङ्गा हुँदा बिहान बेलुका दुध खान पाईन्छ नि आमा !”