दिन फर्केछ

निमा छिरिङ भोटिया
जलढाका कालेबुङ
भारत

आज समीरा अति खुशी छे। खुशी पनि किन नहुनु र!
अब उनीहरूको गाउँमा पनि एउटा गतिलो ठूलो झोलुङ्गे पुल निर्माण हुन लागिरहेको छ। त्यो खबर हिजोआज गाउँभरी डढेलो जस्तै फैलिएको छ। उ सानो दस बर्षकी बच्ची भए पनि आज उ सधैँ भन्दा बढी खुशी छे। यो खुशीको कुरा उ आफ्नो आमा गीतालाई आनन्द मान्दै यसरी सुनाइरहेकी छे “आमा ! अब हामी पनि अब केही समयपछि त्यो तुइनको बदली झोलुङ्गे पुलमा कुनै डर बिनै मज्जाले हिँड्ने दिनहरू अब छिट्टै आउँन लागेको रहेछ। हाम्रो त्यो दुःखहरू बुझेर पूर्वबाट धेरै हामीलाई माया गर्नेहरूले हाम्रो गाउँमा आएर बसेर हाम्रो निम्ति झोलुङ्गे पुल बनाउनु हुन्छ हरे। माथिल्लो गाउँको हाम्रो बढाले आज हामीलाई भन्नु भएको।”
छोरी समीराको यस्तो खुशीको कुरा सुनेपछि उ मन मनै खुशी हुँदै बोलिन् “छोरी नानु ! उहिलेका बाजे बोजूले भन्ने गर्थे रे !’एक दिन पक्कै पनि सबैको दिन फर्किन्छ’ साँच्चै अब यो जग्गा र यहाँ बस्ने सबै सबैको दाताको रूपमा पूर्वबाट धेरै सहयोगीहरू अब हाम्रो गाउँमा आउने कुरा त मैले पनि कता कता सुनेकी थिएँ तर आज तिमीबाट सुन्दा झन धेरै खुशी लाग्यो। नानु अब हाम्रो तुइनको जिन्दगी सकिएको रहेछ। हो अब पक्कै हामी पनि आनन्दसँग झोलुङ्गे पुलमा नडराई आउ जाउ मज्जाले गर्न सक्ने रहेछौँ। पक्कै हाम्रो पनि दिन फर्केछ।”