अम्बिका धिताल
भक्तपुर
हिमाल हाम्रो चाँदी झैँ राम्रो हाँसेको हेरौँ न
नेपाललाई नेपाली मिली मायाँले बेरौँ न
डाँफे र मुनाल पँखेटा हाली नादच्छन् पाखामा
नेपाली मन नेपालीपन सजाऔँ आँखामा।
गुराँस फूल वनमा आहा क्या राम्रो फुलेको
नेपाली भेष गुन्यु र चोलीजत्तिकै खुलेको
कोइली गाउँछ वसन्त आउँछ काफल पाक्दामा
देउडादेखि झ्याउरे भाका डाँडा र पाखामा।
मेची र काली देशका हाम्रा सिमाना रक्षक
नेपाली वीर आइलाग्नेमाथि बन्दछ भक्षक
सगरमाथा गौरवगाथा संसारकै शिर यो
लुम्बिनी सान बुद्धको ज्ञान शान्तिको धाम हो।
पहरा खोँच खेत र बारी पसिना बगाऔँ
नेपाल आमा सुन्दर पार्न चेतना जगाऔँ
दुःख र सुख सहेर बस्ने नेपाली बानी छ
पौरख गरे नेपालभित्रै सुनको खानी छ।
आँधी र बेरी लडाई सारा सहन्छन् गोर्खाली
नेपाल देश स्वर्ग झैँ राम्रो बनाउने नेपाली
शिरमा टोपी मायाँले छोपी संसार जितौँला<
जुटेर हामी गरेर काम शिखरमा भेटौँला।
विदेशी धन विदेशीपन चाहिन्न हामीलाई
नेपाली सातु गुन्द्रुक ढिँडो मिठो छ हामीलाई
काँधमा काँध मिलाई सबै अस्तित्व फिँजाऔँ
नेपाली नाम उच्च यो धाम विश्वमा चिनाऔँ।
माटोको मायाँ छहारी छाया नेपाल प्यारो छ
यसलाई छाडी विदेशतिर हिँड्न त गाह्रो छ
वीरको गान नेपाल सान मुटुमा राखौँ न
प्राण यो मरे सहीद जस्तै माटोमा मिलौँ न।
