रमेशचन्द्र घिमिरे
भोर्लेटार, लमजुङ
अनिता र निताले
सुनितालाई डाके
तिल्को लड्डु, पिँडालु,
शखरखण्ड चाखे
आज पुसको रातिमा
सुत्न जाने रे !
भोलि माघ लागेसी
टन्न खाने रे !
भन्नुभयो आमाले
`पुसको पाके माघमा खाके´
`पकाएर अदुवा
तातो खुदो राखे
डालामा छ सेल् रोटी
नाङ्लाले ढाके
बिरालाले जुठो हाल्ला
क्वाप्प खाएर
थन्क्याऊ बाबु भँडारमा
ताल्चा लाएर´
भन्नुभयो बाबाले –
`पुसको पाके माघमा खाके´
तरुल खन्न गएका
ठुल्दाइ साह्रै थाके
`अलिकति उसिन्दिनुस्
चाख्छु´ भन्न लागे
ऐले थोरै राख्दिउँला
तिम्रो भागमा
रुचिन्जेल टन्न खाउला,
भोलि माघमा
भन्नुभयो बज्यैले –
पुसको पाके माघमा खाके।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…