लीला केसी
बर्षे झरी परेर
स्कुल जान गाह्राे भाे
ज्यानको माया भन्दा नि
ज्ञानकाे माया साह्रो भाे।
बाटाे उस्तै हिलाे छ
डाेजरले खनेको
खोइ त हाम्रो गाउँमा
राम्रो बाटाे बनेकाे?
बर्षादिले छेक्दैन
न त छेक्छ छाताले
के काे ओत दिन्थ्थाे झन्
कर्कलाकाे पातले।
धाउनु पर्छ रातदिन
उकाली र ओराली
मर्म सधैँ उस्तै छन्
भिज्छन् हाम्रा परेली।
बर्ष याममा हिल्यामे
हिउँदभरी धुलाे छ
पढ्न पाऊँ ढुक्कले
यही धाेकाे ठुलो छ।
पाेषाक पनि मैलियाे
फाेहाेरमा लडेर
स्कुल जाने रहर छ
सरर बस चढेर ।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…