“बादल”

कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल

आकाश मा बादल छाउँदै छ
गर्जेर चीसो जल ल्याउँदै छ
बुटाबुटी साथ चरा खुशी छन्
जरा खुशी छन् लहरा खुशी छन्।

कालोनिलो बादल आउँदै छ
हाँसो खुशी को पल ल्याउँदै छ
त्यो सङ्ग मीठो जल हुन्छ जान्नू
संसार को मङ्गल हुन्छ जान्नू।

पानी विना भूतल पट्पटिन्छ
पानी विना जीवन छट्पटिन्छ
त्यो ल्याउने बादल नै त हो नि
घन्काउने मादल नै त हो नि।

समुद्र द्वारा जल लिन्छ तानी
बनेर नै बादल दिन्छ पानी
भएर सानो लिन जान्नुपर्छ
लिएर केही दिन जान्नुपर्छ।

संसार को धारक बादलै हो
सुशान्ति को कारक बादलै हो
यहाँ वहाँ जीव – जगत् सबै को
आनन्द – सञ्चारक बादलै हो।

हेर्दैन त्यो बादल जात – भात
गर्दैन कैल्यै पनि पक्षपात
बर्षाउने गर्दछ शुद्ध पानी
हर्षाउने गर्दछ जिन्दगानी।

परोपकारी पनि बादलै हो
लोकोपकारी पनि बादलै हो
पार्यो भने भीषण वज्र- वर्षा
संहारकारी पनि बादलै हो।

देख्यो भने बादल विश्व हाँस्छ
वसुन्धरा – पुत्र किसान नाच्छ
खन्दै र जोत्दै अनि बीज छर्दै
यो जिन्दगी को पनि पत्र गाँस्छ।