“बाबा घर फर्की आऊ न”

उषा बस्ताकोटी खनाल

जूनमामा आफ्नै घर फर्की आउँछन्
तारा पनि आफ्नै घर झल्मलाउँछन्
दशैँ आयो बाबा फर्की घर आऊ न
मिठाइँ र नयाँ नाना लिई आऊ न।

हिमालले टोपी लाई सुनचाँदीको
जून घाम छुन्छु भन्छन् आफूमाथिको
बादलुले पनि हेर छुट्टी लिएर
डाँडा पारि आफ्नै घर फर्की गएछ।

धान फल्ने गरालाई पानी दिएर
बादलुको राजासँग छुट्टी लिएर
बर्खा दिदी पनि आफ्नै घर गइछन्
झरी पनि उनैसित पछि लाइछन्।

कोइलीको पनि बाबा घर आए कि
को हो को हो यता भनी सोध्नै छाड्यो नि
आऊ आऊ घर भनी रुनै छाड्यो नि
न्याउलीको पनि बाबा घर आए कि।

पुतलीले फुलबुट्टे चोली लाएर
आफूजस्तै फूलमाथि बस्न पाएर
म भन्दा ऊ उज्याली र खुसी देखिन्छे
तिमी आए ऊभन्दा मैँ खुसी देखिन्थेँ।

घुम्दैफिर्दै शरद् फेरि फर्की आएछ
घाम पनि जूनजस्तै प्यारो भएछ
झोला भरी खुसियाली लिई आऊ न
दशैँ आयो बाबा घर फर्की आऊ न।