मुक्ति पोखरेल
छन्द :- पादाकुलक
कलकल झरना छङछङ पानी
हरहर गङ्गे गर्दछ नानी
वरपर अलिकति घुम्छ बिहानी
पढ्दछ कविता नित्य कहानी ।
बोल्दछ सुन्दर वाक्य मिलाई
मुसुमुसु हाँस्ने ओष्ठ खुलाई
राख्तछ पुस्तक खात लगाई
बानी छ राम्रो खेल्छ रमाई ।
अतिशय स्वच्छ छ बालक बेला
सबसँग मिल्दछ छैन झमेला
अलिकति पानी घघ्गे रानी
खेल्दछ मिल्दा दामल साथी ।
उठ्छ सबेरै हात पखाली
पढ्दछ पुस्तक पाठ नियाली
सुन्न मजाको मधुमय बोली
लाग्दछ हँसिलो कोमल लोली ।
डुल्छ पिताको हात समाई
खान्छ मिठाई किन्न लगाई
सुलभ छ सजिलो शैशव बेला
शोक न सुर्ता जाल न झेल ।
बालक ईश्वर मूर्ति समान
घरका गहना इज्जत सान
छैन कसैसँग राग र द्वेष
निर्मल कञ्चन शान्त विशेष ।
बालक वय हो काव्यिक धारा
सुललित दिलको रञ्जित सारा
पल्लव पुष्पित दिव्य मुहार
सबमा मिल्ने लोचन तारा ।
उज्ज्वल झलमल सौम्य मुहार
टप्प टिपेझैँ चन्द्र जुहार
वदन छ तारा मान्दछ लाज
शिशु नैँ गर्दछ मनमा राज ।
प्रेमनारायण भुसाल प्रजातान्त्रिक मुलुकमा जवाफदेहिता र पारदर्शितालाई जति महत्त्वपूर्ण सूचक मानिन्छ। त्यति नै महत्त्वपूर्ण रूपमा…
घनश्याम रेग्मी भोक शोक रोगका गरी निदान राम्ररी बालबालिका खुसी बनाउँदै सधैँभरि शैलझैँ खडा भई…
धनराज सिलवाल पढ्ने गर विद्यार्थी नानी हो शिक्षा हाम्रो जीवनको साथीहो रवि झलल, लेखेर पढ्ने…
युगल बसेल सन्धिखर्क, तुम्कोट वनघुमुवा जन्तु हुँ म, नाम मेरो बाँदर छैन बस्ने घर ठेगाना,…