शिव पुन
नबाेलाई आफैँ आयाे , फेरि पनि पुस
अरु काे त न थाहा , छैन म त खुश।
प्रकृतिकाे बिरुद्धमा , बाेल्या मैले छैन
काल आयु छेक्न सक्ने , भगवान् म हैन।
आगाे ताप्नु कि चाराे टिप्नु ,एकै पल्ट कता
आगाे बरु अर्को पल्ट , चाराे तिर मता ।
एक जाेर नाना मेराे , धुनु कि लाउ
बजार भरि जुत्ता चप्पल , खाली मेरा पाउ।
कहाँ सक्नु सिरक कम्बल , कहाँ पाउँ हिटर
बल्ल तल्ल छाक टर्छ , कहाँ दूध लिटर।
आफ्नै हाल यस्तै भए , कस्लाई दिनु दाेष
अब देखि साेच्नु पर्ला , जानी बुझि हाेश।
यहि कुरा साेच्दा साेच्दै , उम्र भयाे धेरै
बाच्दा सम्म भाग दौड , उम्र घट्यो मेरै।
घर देखि पर जानू , खानु चिसो हावा
दिन भरि मजदुरी , बल्ल तात्याे तावा।
प्रेमनारायण भुसाल प्रजातान्त्रिक मुलुकमा जवाफदेहिता र पारदर्शितालाई जति महत्त्वपूर्ण सूचक मानिन्छ। त्यति नै महत्त्वपूर्ण रूपमा…
घनश्याम रेग्मी भोक शोक रोगका गरी निदान राम्ररी बालबालिका खुसी बनाउँदै सधैँभरि शैलझैँ खडा भई…
धनराज सिलवाल पढ्ने गर विद्यार्थी नानी हो शिक्षा हाम्रो जीवनको साथीहो रवि झलल, लेखेर पढ्ने…
युगल बसेल सन्धिखर्क, तुम्कोट वनघुमुवा जन्तु हुँ म, नाम मेरो बाँदर छैन बस्ने घर ठेगाना,…