शिव पुन
नबाेलाई आफैँ आयाे , फेरि पनि पुस
अरु काे त न थाहा , छैन म त खुश।
प्रकृतिकाे बिरुद्धमा , बाेल्या मैले छैन
काल आयु छेक्न सक्ने , भगवान् म हैन।
आगाे ताप्नु कि चाराे टिप्नु ,एकै पल्ट कता
आगाे बरु अर्को पल्ट , चाराे तिर मता ।
एक जाेर नाना मेराे , धुनु कि लाउ
बजार भरि जुत्ता चप्पल , खाली मेरा पाउ।
कहाँ सक्नु सिरक कम्बल , कहाँ पाउँ हिटर
बल्ल तल्ल छाक टर्छ , कहाँ दूध लिटर।
आफ्नै हाल यस्तै भए , कस्लाई दिनु दाेष
अब देखि साेच्नु पर्ला , जानी बुझि हाेश।
यहि कुरा साेच्दा साेच्दै , उम्र भयाे धेरै
बाच्दा सम्म भाग दौड , उम्र घट्यो मेरै।
घर देखि पर जानू , खानु चिसो हावा
दिन भरि मजदुरी , बल्ल तात्याे तावा।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…